14 mei 2013> bangkoens!

Het Cambodjaanse woord voor toilet is “bangkoen”. Vandaar de titel, want dit blogje gaat nog een keertje over wc’s. Wij Nederlanders zijn vrij open over dit onderwerp, maken er talloze grappen over en delen redelijk gedetailleerd aan anderen mede wat we in dit kleine kamertje hebben beleefd. Nederlandse toiletten zijn dan ook vaak toegerust met een leesmand vol Donald Ducks, talloze geurvreters en prikborden vol met familiefoto’s en uitgeknipte krantenartikelen. Het moet immers vooral gezellig zijn daar en de kans op verveling in die paar minuten moet uitgesloten worden. Cambodjanen daarentegen (en met hen vele andere nationaliteiten) beschouwen het toilet als een plek waar je niet over praat. Vragen om een nieuw toilet, of om überhaupt een toilet, wordt gewoonlijk dan ook niet gedaan. Groot is de dankbaarheid daarom met de bouw van de eerste toiletten… ze zijn gebruiksklaar!!! Hieronder alvast een paar foto’s. Namens de mensen uit de sloppenwijk willen we alle gevers van Christengemeente Sefanja en Christelijke Basisschool Het Startblok heel hartelijk danken!

 

25 maart 2013> Hoge nood!

Gedeelde WC

In het regenseizoeen half onder water..

huisje zonder WC

Wie z’n beurt was het om schoon te maken?

3 sterren toilet!

Beetje krap!

Blij verrast waren we toen we hoorden dat Christengemeente Sefanja, onze kerk in Harderwijk, een geldbedrag wilde gaan inzamelen voor de mensen uit de sloppenwijk waar Erik en zijn team werkzaam zijn. Natuurlijk hadden we al wel vaker gedacht… “als we een flinke zak geld hadden, dan zouden we….” en dan volgden er tientallen ideeën. Maarja, die zak geld was er nooit!

In de sloppenwijk zijn de sanitaire voorzieningen heel slecht. Enkele hutjes hebben al wel een wc’tje. Dat bestaat uit een zittend toilet, met een buis eronder die naar een soort reservoir loopt. Er zijn ook gedeelde toiletjes, die door het hele straatje van misschien 10-12 gezinnen gebruikt worden. Hierbij is de algemene stelregel: als er één ziek is, is de hele straat ziek. Andere delen van de sloppenwijk hebben geen toilet en dan zit er niks anders op dan de slippers aan te trekken (als ze die al hebben) en de warme tocht van 2 km te maken naar de openbare toiletten bij de markt. Maar wat als je hoge nood hebt?? Voor de hoge nood hebben we een noodoplossing voorbij zien vliegen: de behoeften worden in een boterhamzakje gedaan en vervolgens het hutje uit geslingerd richting de rest van het straatvuil!

Gisteren kregen we te horen dat we een prachtig bedrag mogen gaan besteden, een geweldige opbrengst! Hiervan kunnen we in zo’n 30 krotjes een wc’tje laten bouwen! Dit betekent dat de persoonlijke hygiëne van de gezinnen verbeterd wordt, dat er minder ziektes doorgegeven gaan worden, dat de gezondheid van de mensen in de sloppenwijk stijgt, dat er minder bezoeken aan de kliniek gebracht gaan worden (die vaak tijdrovend zijn en geld kosten) en dat er minder geslingerd hoeft te worden…

We gaan dit projekt zo spoedig mogelijk starten. Hier alvast wat foto’s van hoe het er nu uit ziet. Straks volgen er foto’s van hoe het is geworden!

Heel veel dank namens de hele slop aan een ieder die dit mogelijk heeft gemaakt!!

25 december 2012> Bon Noail!

Hartelijke kerstgroeten vanuit een zonnig en warm Phnom Penh! Vandaag is het Eerste Kerstdag, maar voor ons voelt het als de Zevende Kerstdag… we zijn een beetje uitgevierd. Vandaar een heerlijk rustig dagje. Vanmorgen stond een vriend van ons om 8 uur voor de deur met een grote zak donuts voor bij de koffie, we zijn naar onze internationale kerk geweest en hebben op dit moment ons rustuurtje. Even een goed moment dus om een blogje te schrijven.

De decembermaand is omgevlogen! Sinterklaas kondigt zich in Cambodja altijd spectaculair aan. Ach, een stoomboot is ook maar zo gewoontjes… Om op tijd in Phnom Penh te zijn voor alle Nederlandse kinderen hier was hij per raket vertrokken vanuit Amsterdam. Onder luid motorgeronk en veel rook landde hij met zijn twee pieten op het dak van het gebouw waar wij al héél lang liedjes aan het zingen waren. Jaja… zo is het gegaan. Er werden speculaaskoeken versierd, geknutseld, gespeeld met de pieten en vooral veel pepernoten gegeten. Alle kinderen mochten in kleine groepjes bij Sinterklaas komen die mooie cadeaus uitdeelde! Floortje en Micha genoten ervan.

Diezelfde avond naar een kerstconcert, waar we gratis kaarten voor hadden gekregen van de pianiste van het koor. Mooi cadeau! De kinderen speelden in een kerststuk mee en in twee musicals van Hope International School. En toen was het tijd voor kerst bij MTI. Dit jaar was het hele kerstfeest, waar uiteindelijk wel 250 mensen uit de sloppenwijk op af zijn gekomen, georganiseerd door de Cambodjanen zelf. Fantastisch dat ze het kunnen!! Ook in de provincie was er een groot feest voor het hele dorp. Helaas liet het dorpshoofd het dit jaar afweten. Het evangelie heeft weer geklonken. We bidden dat God alles gaat uitwerken in de levens van de mensen en dat dit kerstfeest de mensen weer een stapje verder mag brengen in het leren kennen van de Enige Ware God. Afgelopen zaterdag vierden we kerst in ons huis met zeven Cambodjaanse vrienden van ons. We dronken warme chocomelk, zongen (vreselijk vals!) Cambodjaanse kerstliederen, aten lokale curry, de kinderen knutselden en een vriend van Erik vertelde vanuit de bijbel aan de volwassenen. Tot slot kreeg iedereen een cadeau: een mooie grote handdoek. Wat zullen ze ervan gevonden hebben? Wat zullen ze erover denken? Zouden ze het verhaal wel begrepen hebben? Zouden ze vragen hebben? Zouden ze misschien wel juist meer willen weten of… de waarheid met open armen willen ontvangen….? We weten het niet. In tegenstelling tot onze Nederlandse cultuur wordt er weinig gepraat over meningen, gedachten, gevoelens. Lastig voor een nieuwsgierig en soms wat ongeduldig figuur als ik… ;-).

“Rijk zijn, het goed hebben” linken we in Nederland vaak aan “gezegend zijn”. Maar betekent dat dan dat onze Cambodjaanse vrienden, die niks te makken hebben en met enorme problemen kampen, “niet gezegend” zijn?? Ik blijf het een lastig vraagstuk vinden. Westerse preken over “leven in overvloed”… velen hier zullen die overvloed pas ontvangen als ze hun Hemelse Vader gaan ontmoeten! Zij hebben een hoop om naar uit te kijken… wij hebben een hoop om te verliezen.

Gisteren kreeg ik een prachtig gedicht toegestuurd door een vriendin uit Nederland, hieronder te lezen. Laten we ons in 2013 niet richten op alles wat we hebben en willen ontvangen, maar meer op wat God ons heeft gegeven om uit te delen… misschien kennis, gaven en talenten, geld, een warm gezin voor mensen die dat missen, aandacht… LIEFDE! Onze droom voor het nieuwe jaar is om onszelf beschikbaar te stellen voor Gods doeleinden. We zijn heel benieuwd hoe dat zich dit jaar verder gaat ontwikkelen!

God hath not promised skies always blue,

Flower strewn pathways all our lives through;

God hath not promised sun without rain,

Joy without sorrow, peace without pain.

 

But God hath promised strength for the day,

Rest for the labor, light for the way,  

Grace for the trials, help from above,

Unfailing sympathy, undying love.

Vredevolle kerstdagen en een heel gezegend 2013 wensen we jullie allemaal toe!

Liefs, De Bosjes XXxx

 

1 december 2012> Amazing Cambodia!

Ik geef het grif toe: tegen menig een bekende in Nederland heb ik gezegd dat Cambodja een oerlelijk land is. Echt zo’n zendingsland (lees: een land waar eigenlijk niemand wil wonen!).

Maar ik ben van gedachten veranderd en daarom heb ik veel recht te zetten bij jullie allemaal…Bekijk onderstaande fotogallerij en geniet van al het mooie uit onze wereld hier. Cambodja is prachtig!!!

Alle eer aan God.

Misschien een idee om het eens met eigen ogen te komen bekijken? De (oplos)koffie staat hier altijd klaar, wees welkom!

Marieke

3 november 2012> hoop op Hope

Deze slideshow vereist JavaScript.

Onze verhalen op de website gaan meestal over het werk van Mercy Teams International dat Erik hier in Phnom Penh met hart en ziel aanstuurt. Heel begrijpelijk natuurlijk, het is immers de reden geweest waarom we bijna tweeënhalf jaar geleden de stap hebben gezet om naar Cambodja te emigreren.

Dit keer wijden we ons blogje aan datgene waar de rest van de familie Bos grotendeels zijn dagen mee vult: leren en lesgeven op Hope International School omdat er hoop is op Hope! Er lopen een hoop uitstekende leerkrachten rond en er is hoop op een goede ontwikkeling van elk individuele kind. De school telt 400 leerlingen, verspreid over twee locaties. ’s Morgens om 7.30 uur rijden we met de auto of tuktuk naar school en om 2.30 uur is de laatste les afgelopen. De school heeft een grote tuin met een gedeelte asfalt en een gedeelte gras. Er is een glijbaan, twee schommels, een zandbak, een voetbalveldje, er hangen allerlei ontwerpen aan een lijntje voor een te bouwen speelhut, er hangen allerlei materialen om geluid mee te maken, er is een katrol met touwen om emmers mee omhoog te takelen en er zijn boomstronken om op te lopen. Er zijn altijd ballen om mee te spelen, hoepels, springtouwen, een basketbalnetje en voetbaldoeltjes. Als gebouw gebruiken we gewone huizen, wat niet altijd handig is. De lokalen zijn erg klein en soms erg onhandig ingedeeld. Wel is er in elke klas een badkamer met toilet, een airconditioning en één of meerdere ventilatoren. Voor de leerkrachten is er een lekkere stoel aanwezig en de kinderen zitten tijdens instructie altijd op een mat op de vloer. De lunchpauze is een uur lang en alle kinderen blijven in die periode op school. Vakken die Floortje (9) en Micha (7) krijgen naast rekenen en Engelse taal lezen en schrijven zijn: kunst, maatschappijleer, wetenschap, gezondheid, gym en 10 zwemlessen per jaar. Elke tien weken staan in het teken van een thema, dat in alle vakken terugkomt vanuit het christelijke wereldperspectief. Momenteel is het thema: regels en wetten. Ook doet elke groep 1x per zes weken een weekopening of weeksluiting met veel zingen, videoclips, toneelstukjes en gebed.
Marieke geeft nu voor het tweede jaar les. Dit jaar aan groep 4 met 15 kinderen en groep 6 met 22 kinderen. Er zijn geen boeken, dus alle lessen worden veelal voorbereid met behulp van internet en de schoolbibliotheek. Er is veel vrijheid om de lessen een eigen draai te geven, want de leerdoelen zijn beschreven, maar hoe je ze bereikt mag je voor een groot deel zelf invullen. Om de leerdoelen te bereiken mag je reisjes voor de klas organiseren, zoveel buiten zijn als je maar wilt, gasten uitnodigen etc. Het onderwijs is heel interactief en volgens mij heel erg leuk voor de kinderen… Het is een uitdaging om elke les zo te maken dat de kinderen het nooit meer vergeten :-). Het is hard werken, energieverslindend, maar heel voldoening gevend. Alle leerkrachten zijn met volle overtuiging christen en zeer gemotiveerd om op deze school te werken. De sfeer is uitstekend en er is groot respect voor ieders eigenheid. Er is helaas wel heel veel verloop, elk jaar weer een komen en gaan van personeel.

Terwijl Erik zwoegt hebben Marieke en de kinderen dus gewoon heel veel plezier ;-)!

Het regenseizoen loopt ten einde. We voegen ook wat kiekjes toe van hoe het er hier dan dagelijks uitziet.

27 September 2012> Buiten de stad..

Deze slideshow vereist JavaScript.

Deze week ben ik onder andere met maatschappelijk werker Sony op pad geweest naar een sloppenwijk 5 km buiten de stad. Er wonen zo’n 70 gezinnen in sloppenhuisjes op een beperkt stukje grond. We hebben een aantal cliënten die daar vandaan komen en we hebben deze gezinnen ook geholpen de aanschaf van hout en metalen dakplaten om ze voor te bereiden op het regenseizoen. Zoals altijd merk je aan de kinderen weinig, die zijn altijd vrolijk! Als je niet beter wist, zou je denken dat ze het niet zo slecht hadden.

Maar naast de vrolijke kinderen zijn er vele ouders met problemen en leed. Wat ik tijdens ons korte bezoekje te horen en zien kreeg:

–  Een gezin met 3 kinderen waarvan de vader en moeder aids hebben. De vader lag in het ziekenhuis en de moeder was thuis aan het handwerken om poppetjes van stof te maken die ze voor 1 Euro per stuk kon verkopen aan een organisatie met een winkeltje op de markt.

–  Op dit moment was er geen water, omdat verschillende mensen de rekening niet betaald hadden. Een aantal van onze cliënten maken daarom graag gebruik van de badkamer bij MTI om zich eens te douchen nadat ze een training hebben gevolgd..

–  Kinderen die meehelpen om groenten schoon te maken zodat ze wat geld verdienen. Ze gaan niet naar school.

–  Een vrouw met 5 kinderen, die voor de zoveelste keer mishandeld is door haar werkloze en dronken man en met een blauw oog en blauwe plekken rondliep. We hebben haar en haar kinderen vandaag naar een opvanghuis voor mishandelde vrouwen kunnen brengen.

– Kinderen die zand van de hoofdweg opvegen, dit in zakken doen en vervolgens voor hun huis neergooien zodat ze hier hun land wat mee kunnen ophogen en niet door de drek hoeven te lopen.  Grond is een kostbaar goed en hoe hoger het land gelegen is, hoe duurder het is. Sloppenwijken zijn altijd op laag gelegen land te vinden. De eigenaren kunnen hier niet op bouwen omdat het overstroomt, maar het is goed genoeg om te verhuren aan de arme mensen!

– Mensen die ziek zijn, maar geen geld hebben om naar de dokter te gaan.

Voor mij is het niet te geloven hoe mensen in zo’n situatie kunnen leven, maar gek genoeg hebben de mensen zich vaak bij hun lot neergelegd. Eén van de grootste uitdagingen voor de maatschappelijk werkers van MTI is dan ook de mensen hoop geven dat een betere toekomst mogelijk is. Vaak zie je dat het geloof op een beter leven pas komt nadat God hen heeft aangeraakt met de liefde van Christus, door het werk van MTI heen. Er zijn echter nog velen in de sloppenwijk die worden verblind met valse gedachten dat er geen uitweg uit hun situatie is. Ze hebben zich er al bij neergelegd dat dit hun leven is en ze hebben geen geloof meer voor verandering. Bidt voor hen dat ze het licht van het evangelie mogen zien en dat God hun levens gaat veranderen…. en dat wij hierin een schakel mogen zijn.

2 Cor 4:4 de ongelovigen, van wie de gedachten door de god van deze wereld zijn verblind, waardoor ze het licht van het evangelie niet kunnen zien, de luister van Christus, die het beeld van God is.

april 2012 > Paasfeest

Deze slideshow vereist JavaScript.

  Omdat we tijds- en personeelsgebrek hadden en toch héél graag een paasfeest wilden organiseren voor de mensen uit de sloppenwijk, besloten we als team van Mercy Teams International(MTI) om voor het feest samen te gaan werken met New Life Church, een Cambodjaanse kerk. Binnen een paar uurtjes planden we met elkaar het hele feest: een team met een muziekband en een dominee zouden ons komen helpen! Een dag voor de viering gingen enkele teamleden de slop in om de gezinnen uit te nodigen– wat een bemoediging om een dag later 250 mensen voor de poort van ons kantoor te zien wachten! De volwassenen op stoelen, de kinderen op matten… het programma kon beginnen: liedjes, Cambodjaanse spelletjes, een preekje, dansen en natuurlijk snackjes en voedingsrijke soyamelk, er werd van genoten. Alle kinderen kregen gekleurde klei om mee naar huis te nemen. “Zonder God kan ik niet meer leven.” verzuchtte een zwangere weduwe met vier jonge kinderen en dat kwam uit de grond van haar hart. Het is duidelijk dat er heel wat mensen God hebben leren kennen in de sloppenwijk. Toch is hun geloof in God nog heel pril en is het nodig dat de kerken deze mensen bij de hand nemen in hun nieuwe christelijke leven en hun leren vanuit de bijbel. Als MTI mogen we hierin een schakel zijn. Bid voor onze cliënten, de armen, de wezen en weduwen… God heeft hen op het oog!

16 december 2011> Sinterklaas en kerst in Cambodja

Deze slideshow vereist JavaScript.

Wat een gefeest! Daarom brengen we jullie allemaal weer even op de hoogte van onze festiviteiten. Het leven is hier allesbehalve saai… ;-). Als eerste deze maand vierden we als rasechte Hollanders natuurlijk het Sinterklaasfeest. De Reispiet was al enkele weken in het land en vulde de schoenen van de kinderen met kleine pakjes en lange gedichten. Sint echter arriveerde op 3 december, per dubbeldekkerbus. Hij arriveerde weer eens laat omdat de bus te breed was voor een heel aantal straatjes… volgend jaar gewoon te paard zullen we Sint adviseren! De kinderen genoten van een middagje in het zwembad en van alle cadeautjes. Vorige week vierden we al kerst in de kerk. De dienst was volledig gepland door de kinderen, er kwam geen volwassene aan te pas, prachtig!! De dienst stond in het teken van het Licht dat naar onze wereld toegekomen is om ons de weg naar God te wijzen. We waren zo trots op Floortje en Micha die in de pikdonkere kerkzaal een gedicht opzegden met een echt kaarsje in hun hand. Eergisteren vierden we kerst op Hope School, met maarliefst drie musicals. Floortje zat in het grote koor en zong een solo, Micha was… dat mogen jullie bekijken op de foto’s! En dan hadden we gisteren het kersfeest met bijna 400 mensen uit de sloppenwijk, bij MTI (Mercy Teams International, de christelijke vrijwilligersorganisatie waar we voor werken). Wat een enorme opkomst… méér dan dat er eigenlijk ruimte voor was, maar hoe kan je nu mensen drie uur lang in de brandende zon buiten de poort laten wachten?? Erik zuchtte eens diep en liet de hele bups toch maar binnen. Cambodjaanse feesten verlopen meestal erg rommelig en luidruchtig, maar we hopen en bidden dat er iets zal blijven hangen bij de mensen van het goede nieuws dat MTI te vertellen had. De kerstpakketten werden met zoveel dankbaarheid en blijdschap in ontvangst genomen… dit zijn de enige cadeautjes die ze in een jaar krijgen! Oh, wat houden we van deze mensen… met hart en ziel kunnen werken is een voorrecht!

 

27 oktober 2011> Wateroverlast!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Het is al lang geleden sinds we ons laatste berichtje postten! De tijd vliegt… helemaal als je druk bent!!!

Jullie zullen vast en zeker via het nederlandse journaal gehoord hebben over de grote waterproblemen in Thailand. Helaas wordt er weinig gerapporteerd over Cambodja… deze vergeten natie!! Daarom bij deze even een kleine update over de situatie in dit land, waar we inmiddels veel van zijn gaan houden.

Op dit moment hebben een kleine 100.000 gezinnen te lijden onder de enorme wateroverlast, veroorzaakt door de vele regen die vanaf augustus is gevallen en het overstromen van de rivieren. Sinds 11 jaar is het land niet meer zo geteisterd door de regen. Het heeft zijn tol geëist: bijna 200 doden, waaronder veel kinderen. Deze mensen zijn gestorven met name door verdrinking en ziekten!

Omdat 170.000 hectare rijstvelden zijn verwoest en zo’n 63.000 huisjes onder water zijn komen te staan is er een onnoembaar tekort aan voedsel, schoon drinkwater en medische voorzieningen. Er zijn al 6.000 mensen geëvacueerd naar hoger gelegen land, waaronder 200 toeristen. Er zijn bijna 300 scholen gesloten omdat ze niet meer toegankelijk zijn.

Op Hope School, de school waar Marieke werkt en de kinderen les krijgen, heeft er een grote inzamelactie plaatsgevonden van kleding tot zakjes noodles, van tandenborstels tot zakken rijst. Binnen twee dagen stond de hele aula vol! De oudere leerlingen van 14-17 jaar zijn al deze spullen met busjes weg gaan brengen naar een provincie enkele uren rijden vanaf Phnom Penh. Dit hele idee was afkomstig van een 12-jarig jongetje, die de daad bij het woord wilde voegen!! De direktie van onze school heeft dat idee heel serieus genomen, een dag later lag er een brief thuis bij de 300 leerlingen die Hope School telt.

Er zijn echter niet veel mensen in Phnom Penh die weten dat er ook heel veel ellende in hun eigen stad is. De stad heeft namelijk een heel aantal laag gelegen stukken land. Zo ook de sloppenwijk waar wij met MTI werken. Omdat niemand daar wil wonen, hebben de armen daar hun krotjes gebouwd, bestaande uit vier of meer palen, een vloertje van houten balken, muren en daken van plastic zeil, stro of golfplaten. Hun huisjes staan in een grote cirkel met in het midden een diep dal dat inmiddels bommetje vol ligt met vuilnis(zakken). Momenteel staat het water hoger dan twee meter. Sommige mensen hebben geluk, de palen onder hun hutjes zijn lang genoeg! Heel veel mensen hebben dikke pech, hun huisjes staan onder water (op enkele ander plekken in de stad zie je alleen nog maar daken boven het water uitkomen…) en het is onleefbaar! Een paar maanden geleden heeft Erik met zijn collega’s al 150 waterfilters uitgedeeld, een aantal huisjes verplaatst naar een klein dijkje waar plek was en vier huisjes gebouwd voor weduwen die geen kant op konden. Hierop volgden afgelopen week de distributie van 13.000 kilo rijst voor meer dan 400 gezinnen. We konden dit doen in samenwerking met de organisatie Servants to Asia’s urban poor, die prachtige donaties had gekregen voor dit doeleinde. Het hoofd van het district hield een speech om alle lijdende gezinnen een riem onder het hart te steken en ook de belangrijkste monnik van de plaatselijke tempel was aanwezig om aan alle gezinnen 10.000 riel uit te delen (2 euro).

Vorige week hebben we een email verstuurd met de vraag of er mensen zijn die graag willen helpen. Met geld kunnen we hier een verschil maken in leven of dood. Enkele vrienden reageerden al en inmiddels hebben we een bedrag van 600 euro toegezegd gekregen. Alle gevers willen we via dit weblog van harte bedanken!!! Het geld zal tot op de cent goed besteed worden aan de armen!! Vanuit ons persoonlijke support kunnen we ook het een en ander uitdelen… allen bedankt voor jullie betrokkenheid!

We hopen de komende weken weer onze Bos Babbels te schrijven over ons persoonlijke wel en wee. Tot dan!

 

31 Augustus 2011> Schoon water..

Deze slideshow vereist JavaScript.

“Is het niet: je brood delen met de hongerige, onderdak bieden aan armen zonder huis, iemand kleden die naakt rondloopt, je bekommeren om je medemensen? Dan breekt je licht door als de dageraad, je zult voorspoedig herstellen. Je gerechtigheid gaat voor je uit, de majesteit van de Heer vormt je achterhoede. Dan geeft de Heer antwoord als je om hulp roept; als je om hulp schreeuwt, zegt hij: “Hier ben ik.”. (NBV)

Bovenstaande tekst deed me zo denken aan de afgelopen dagen terwijl we bezig waren in de sloppenwijk. Het is een stukje van Gods barmhartigheid laten zien aan de mensen waarmee we werken en daar heb ik die paar extra druppeltjes zweet graag voor over… Inmiddels zijn er alweer twee weken voorbij sinds de slop is ondergelopen en de situatie is tot op heden verre van ideaal voor de mensen!! We hebben 180 waterfilters uit kunnen delen dankzij giften vanuit Singapore! Het was een hele klus, want we wilden er voor zorgen dat niemand vergeten werd, maar ook dat niemand dubbel zou krijgen. Vandaar dat ik eerst met een paar MTI-werkers twee dagen lang alle krotjes bezocht heb om de stand van zaken te bekijken en ieder gezin persoonlijk een bonnetje te geven om in te kunnen ruilen voor een waterfilter. Het was nog een heel gepuzzel omdat in sommige huizen wel drie of vier verschillende families wonen. Het zou slim van ze zijn om dus vier filters op te halen, er één te gebruiken en er drie te verkopen voor een mooi prijsje… Eén van de ngo’s waar we mee samen werken deelde zakken rijst uit, zodat de gezinnen voor een maaltijd alleen nog maar verse groenten en wat vlees hoeven te kopen.